Σειρά κρίσιμων τηλεφωνικών επαφών με ηγέτες της Μέσης Ανατολής είχε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, με επίκεντρο τις εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, τις προοπτικές κατάπαυσης του πυρός και την κρίση στα Στενά του Ορμούζ
Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ασία και την Αφρική φαίνεται να αλλάζει άρδην, καθώς ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο και οι επιλογές της κυβέρνησης Τραμπ ωθούν πολλές αναπτυσσόμενες χώρες στην αγκαλιά του Πεκίνου
Για χρόνια, η θεωρία της «Στιγμής του Κόλπου» υποστήριζε ότι κράτη όπως τα ΗΑΕ, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία είχαν ξεπεράσει τα παραδοσιακά αραβικά κέντρα ισχύος, χάρη στην πλήρη ενσωμάτωσή τους στην παγκόσμια οικονομία.
Η Ιταλίδα Πρωθυπουργός επισκέφθηκε διαδοχικά τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε μια αποστολή που κρατήθηκε μυστική μέχρι την τελευταία στιγμή για λόγους ασφαλείας, δεδομένων των συνεχιζόμενων ιρανικών βομβαρδισμών.
Σε δηλώσεις του στο Al Jazeera, ο Γκαλιμπάφ τόνισε ότι η Τεχεράνη έχει αποδείξει την αμυντική της ικανότητα, σημειώνοντας πως οι επιθέσεις κατά αμερικανικών βάσεων ήταν επιβεβλημένες για τη διασφάλιση της ιρανικής παρουσίας στην περιοχή.
Σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση που απειλεί με γενικευμένη ανάφλεξη την περιοχή, το Ιράν εξαπέλυσε την Παρασκευή σειρά συντονισμένων επιθέσεων εναντίον στρατηγικών στόχων σε Κουβέιτ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σαουδική Αραβία.
Οι χώρες του Κόλπου εντείνουν τις διπλωματικές τους πιέσεις, ζητώντας από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να εγκρίνει τη χρήση βίας για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, σε μια εξέλιξη που αποτυπώνει τη σοβαρότητα της κρίσης και τις βαθιές διαφωνίες στη διεθνή κοινότητα.
Χώρες της G7 και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου αναμένεται να συναντηθούν την επόμενη εβδομάδα, με βασικό αντικείμενο την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ και τις επιπτώσεις στη διεθνή ενεργειακή ασφάλεια.
Σύμφωνα με αναλυτές και στελέχη της βιομηχανίας που μίλησαν στους Financial Times, η απεξάρτηση από τη συγκεκριμένη θαλάσσια δίοδο δεν αποτελεί πλέον ένα υποθετικό σενάριο, αλλά μια επείγουσα επιχειρησιακή ανάγκη.
Η Ουκρανία αναδεικνύεται σε στρατηγικό εταίρο για τις χώρες της Μέσης Ανατολής, με τον Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να ολοκληρώνει μια κρίσιμη περιοδεία στην περιοχή, επισφραγίζοντας 10ετείς αμυντικές συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η ανάγκη για ασφαλή εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου ωθεί την περιοχή προς δαπανηρά και πολιτικά σύνθετα έργα υποδομής, τα οποία πλέον θεωρούνται ως η μόνη «ασπίδα» απέναντι στις συνεχιζόμενες αναταράξεις.
Οι στοχευμένες ενέργειες της Τεχεράνης έπληξαν τον ενεργειακό τομέα, τις τηλεπικοινωνίες και τις συγκοινωνίες της περιοχής, προκαλώντας διεθνή συναγερμό.
Πίσω από τους αριθμούς και τις γεωπολιτικές αναλύσεις της σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, κρύβεται μια αθέατη ανθρωπιστική κρίση: αυτή των εκατομμυρίων μεταναστών εργατών που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των οικονομιών του Κόλπου.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Associated Press, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα καλούν τον Ντόναλντ Τραμπ να μην προχωρήσει σε πρόωρο τερματισμό των επιχειρήσεων, εκτιμώντας ότι η παρούσα συγκυρία αποτελεί ευκαιρία για ουσιαστική αποδυνάμωση της Τεχεράνης.
Για τα κράτη του Κόλπου, ο μεγάλος φόβος δεν είναι μόνο ο πόλεμος. Είναι μια μισή ειρήνη, που θα αφήσει ζωντανό τον μηχανισμό της επόμενης κρίσης στην περιοχή..!
Μια δομική ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών στη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε εξέλιξη, με την Κίνα να μετασχηματίζει την οικονομική της διείσδυση (Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος») σε μια συμπαγή αμυντική συμμαχία, χρησιμοποιώντας το Πακιστάν ως στρατηγική γέφυρα.
Η κοινή δήλωση, την οποία υπογράφουν η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία, προειδοποιεί για τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής κλιμάκωσης.
Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκεται η Μέση Ανατολή, με τις χώρες του Κόλπου να καταγγέλλουν ενώπιον του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ μια «υπαρξιακή απειλή» για την ασφάλειά τους.
Παρά τα ιστορικά πλήγματα που έχει δεχθεί ο ιρανικός άξονας, η οριστική επικράτηση παραμένει ζητούμενο, με την πίεση για μια «καθαρή νίκη» να αυξάνεται τόσο στην Ουάσινγκτον όσο και στο πεδίο των μαχών.
Με φόντο τους εορτασμούς για την Περσική Πρωτοχρονιά (Νορούζ), ο Ιρανός ηγέτης επιχείρησε να στρέψει τα βλέμματα μακριά από τις ενδομουσουλμανικές συγκρούσεις, υποδεικνύοντας έναν κοινό εχθρό.
