Η Άγκυρα ξεδιπλώνει με προκλητικό τρόπο το όραμά της για την ανασύσταση μιας ζώνης επιρροής στα εδάφη της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προωθώντας τη δημιουργία μιας «Μέσης Ανατολικής Ένωσης».
Υπό το πρόσχημα της «περιφερειακής συνεργασίας» και της απομάκρυνσης των δυτικών δυνάμεων, η κυβέρνηση Ερντογάν επιχειρεί να εγκαθιδρύσει ένα ισλαμικό τόξο, όπου η Τουρκία θα κρατά τα ηνία ως ηγέτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου.
«Ισλαμική Αδελφοσύνη» ως εργαλείο ηγεμονίας
Το αφήγημα περί «Ισλαμικής Αδελφοσύνης», που πλασάρει ο Τούρκος Πρόεδρος, δεν είναι παρά ο πολιορκητικός κριός του τουρκικού επεκτατισμού. Με τη φράση «Τούρκοι, Κούρδοι και Άραβες κάτω από την ίδια σκεπή», ο Ερντογάν επιχειρεί να ακυρώσει τα εθνικά σύνορα και τις κυριαρχίες των γειτονικών κρατών, επιβάλλοντας ένα θρησκευτικό δίκτυο που θα ελέγχεται από την Άγκυρα. Η ρητορική του Χακάν Φιντάν για μια «αρχιτεκτονική ασφάλειας» στα πρότυπα της ΕΕ, ακούγεται περισσότερο ως προσπάθεια δορυφοριοποίησης των αραβικών χωρών παρά ως ισότιμη συνεργασία.
Ο «Δούρειος Ίππος» του Gazze Temas Grubu
Διπλωματικές πηγές στην Τουρκία χρησιμοποιούν την κρίση στη Γάζα ως πείραμα για το μελλοντικό αυτό «ισλαμικό σώμα». Η Άγκυρα επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει την αλληλεγγύη των μουσουλμανικών χωρών, μετατρέποντάς την σε έναν μόνιμο μηχανισμό πολιτικής και στρατιωτικής ενσωμάτωσης. Ο ισχυρισμός ότι η περιοχή πρέπει να λύνει μόνη τα προβλήματά της, αποτελεί το πρόσχημα για να εκδιωχθούν οι διεθνείς παράγοντες που θέτουν όρια στις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη.
Στρατηγική «επιβολή» αντί για επιλογή
Η Άγκυρα δεν καλεί απλώς σε συνεργασία, αλλά θέτει τη δημιουργία αυτής της «ένωσης» ως «στρατηγική αναγκαιότητα». Στόχος είναι η δημιουργία μιας νέας γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής που θα εξυπηρετεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της χερσαίας επέκτασης, μετατρέποντας τη Μέση Ανατολή σε έναν τουρκικό ζωτικό χώρο (Lebensraum). Το μήνυμα προς τη Δύση είναι σαφές: η Τουρκία διεκδικεί τον ρόλο του μοναδικού διαμεσολαβητή και κυρίαρχου, αμφισβητώντας ευθέως τις διεθνείς ισορροπίες και το status quo στην περιοχή.