Σε πρωτοφανή επίπεδα για τα χρονικά της Αλγερίας ανήλθε η αποχή στις βουλευτικές εκλογές της 2ας Ιουλίου, με το ποσοστό συμμετοχής να καθηλώνεται στο ιστορικό χαμηλό του 21,24%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Η μαζική άρνηση των πολιτών να προσέλθουν στις κάλπες σφράγισε μια εκλογική αναμέτρηση που επιβεβαίωσε, χωρίς εκπλήξεις, την απόλυτη πολιτική κυριαρχία των δυνάμεων που στηρίζουν το καθεστώς.
Το ιστορικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN), το οποίο συνδέεται με τον αγώνα για την ανεξαρτησία της χώρας, αναδείχθηκε πρώτη δύναμη εξασφαλίζοντας 90 από τις συνολικά 407 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Την κυβερνητική πλειοψηφία συμπληρώνουν ο Εθνικός Δημοκρατικός Συναγερμός (RND) με 73 έδρες και το Μέτωπο Ελ Μουστακμπάλ με 59 έδρες, δύο σχηματισμοί που τάσσονται σταθερά στο πλευρό της πολιτικής ηγεσίας.
Στον αντίποδα, τα ισλαμιστικά κόμματα κατέγραψαν απώλειες και περιορίστηκαν στην τέταρτη και πέμπτη θέση, με το Κίνημα της Κοινωνίας για την Ειρήνη (MSP) να υποχωρεί στις 43 έδρες και το Ελ Μπινάα να συγκεντρώνει 38. Τη σοβαρότερη όμως πανωλεθρία υπέστη η κοσμική, μη ισλαμιστική αντιπολίτευση του «δημοκρατικού τόξου».
Το ιστορικό Μέτωπο Σοσιαλιστικών Δυνάμεων (FFS) εξέλεξε μόλις 12 βουλευτές, ο Συναγερμός για τον Πολιτισμό και τη Δημοκρατία (RCD) τέσσερις, ενώ το Κόμμα των Εργαζομένων περιορίστηκε σε τρεις έδρες.
Παράλληλα, το νέο κοινοβούλιο χαρακτηρίζεται από έντονη ανισορροπία εκπροσώπησης των φύλων, καθώς οι γυναίκες κατέλαβαν μόλις 23 έδρες. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τη συνεχή πτώση της γυναικείας παρουσίας στην πολιτική ζωή της χώρας, ειδικά μετά την κατάργηση των σχετικών ποσοστώσεων που ίσχυαν παλαιότερα και οι οποίες το 2017 είχαν οδηγήσει στην εκλογή 118 γυναικών.
Η παταγώδης αποτυχία των αρχών και των κομμάτων να κινητοποιήσουν το εκλογικό σώμα αποτυπώθηκε στο γεγονός ότι η διαδικασία δεν διασώθηκε ούτε από την ωριαία παράταση που δόθηκε στην ψηφοφορία. Πάντως, η Ανεξάρτητη Εθνική Εκλογική Αρχή επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός, υποστηρίζοντας ότι η χαμηλή συμμετοχή αποτελεί διεθνές φαινόμενο που παρατηρείται ακόμη και σε εδραιωμένες δημοκρατίες της Δύσης.
Η αποστασιοποίηση των ψηφοφόρων είναι ακόμη πιο έντονη σε σύγκριση με το 23% των εκλογών του 2021. Εκείνη η αναμέτρηση είχε διεξαχθεί κάτω από την επίδραση του «Χιράκ», του μεγάλου λαϊκού κινήματος του 2019 που είχε ανατρέψει τον επί σειρά ετών πρόεδρο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, διεκδικώντας βαθιές θεσμικές μεταρρυθμίσεις και πάταξη της διαφθοράς.
Η δυναμική εκείνης της εξέγερσης ωστόσο ανακόπηκε σταδιακά λόγω των περιορισμών της πανδημίας και των δικαστικών διώξεων κατά των στελεχών της, επιτρέποντας στον νυν πρόεδρο Αμπντελματζίντ Τεμπούν —ο οποίος εξελέγη το 2019 και ανανέωσε τη θητεία του το 2024— να σταθεροποιήσει τον έλεγχο του πολιτικού σκηνικού.