Η βίαιη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στη Βενεζουέλα και η ανάληψη του ελέγχου των πετρελαιοπηγών της χώρας από τις ΗΠΑ προκαλούν ριζικές αλλαγές στις ροές του «μαύρου χρυσού» παγκοσμίως. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, τα ανεξάρτητα διυλιστήρια της Κίνας (γνωστά ως "teapots") στρέφονται πλέον μαζικά στην αγορά ιρανικού αργού με σημαντικές εκπτώσεις, προκειμένου να αναπληρώσουν το κενό που άφησε η δραματική μείωση των προμηθειών από τη Βενεζουέλα.
Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στο Καράκας στις 3 Ιανουαρίου και την αιχμαλώτιση του Νικολάς Μαδούρο, η Ουάσινγκτον έθεσε υπό τον έλεγχό της τα πετρελαϊκά έσοδα της χώρας, δεσμεύοντάς τα σε λογαριασμούς στο Κατάρ. Ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ επέτρεψε σε μεγάλους εμπορικούς οίκους, όπως η Vitol και η Trafigura, να διαθέσουν έως και 50 εκατομμύρια βαρέλια βενεζουελάνικου πετρελαίου, η αβεβαιότητα οδήγησε την κινεζική κρατική PetroChina να αναστείλει τις αγορές της. Ως αποτέλεσμα, οι Κινέζοι ιδιώτες διυλιστές στράφηκαν στα αποθέματα ιρανικού πετρελαίου που βρίσκονται σε πλωτές και χερσαίες αποθήκες στην Κίνα, αγοράζοντας σε τιμές μειωμένες κατά περίπου 12 δολάρια ανά βαρέλι.
Την ίδια στιγμή, η Ινδία εισέρχεται δυναμικά στο κάδρο, καθώς ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι το Νέο Δελχί θα ξεκινήσει να αγοράζει πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα. Η κίνηση αυτή αποτελεί μια στρατηγική «ανταλλαγή», καθώς η Ινδία πιέζεται να εγκαταλείψει το ρωσικό πετρέλαιο. Ο Αμερικανός πρόεδρος, χρησιμοποιώντας την απειλή πρόσθετων δασμών στα ινδικά προϊόντα, φαίνεται να πέτυχε τη μείωση της χρηματοδότησης της ρωσικής «πολεμικής μηχανής» από την Ινδία, προσφέροντας ως εναλλακτική το αργό της Βενεζουέλας υπό αμερικανική εποπτεία.
Η κατάσταση υπογραμμίζει την επιθετική χρήση των κυρώσεων και των δασμών από την κυβέρνηση Τραμπ ως εργαλείο αναδιαμόρφωσης των διεθνών συμμαχιών. Ενώ η Ινδία φαίνεται να συμμορφώνεται για να αποφύγει την οικονομική τιμωρία, η Κίνα συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τις εκπτώσεις στο ιρανικό και το ρωσικό πετρέλαιο, παρά το γεγονός ότι ο Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας «μεγάλης συμφωνίας» και με το Πεκίνο για την επιστροφή του στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας.
Η γεωπολιτική αυτή σκακιέρα δείχνει ότι ο έλεγχος των ενεργειακών πόρων της Λατινικής Αμερικής χρησιμοποιείται πλέον ως μοχλός πίεσης για τον περιορισμό της επιρροής του Ιράν και της Ρωσίας στις μεγάλες οικονομίες της Ασίας.