Σε τεντωμένο σχοινί βαδίζει η Γαλλία στον δρόμο προς τις προεδρικές εκλογές, αντιμέτωπη με μια οξεία κρίση δημοσίου χρέους και έντονη κοινωνική αναταραχή.
Η κατάσταση κλιμακώνεται επικίνδυνα, προκαλώντας έντονες ανησυχίες για το ενδεχόμενο μετάδοσης της αστάθειας στην υπόλοιπη Ευρώπη και ξυπνώντας μνήμες από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους της δεκαετίας του 2010.
Εκτόξευση των spreads και πολιτική παράλυση
Οι πιέσεις στις αγορές αποτυπώνονται έντονα στις αποδόσεις των γαλλικών κρατικών ομολόγων. Η διαφορά απόδοσης (spread) σε σχέση με τα γερμανικά ομόλογα —που θεωρούνται το ασφαλές καταφύγιο της Ευρωζώνης— διευρύνθηκε στο υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί από την εποχή της κρίσης χρέους, καθώς οι επενδυτές τιμολογούν αυξημένο κίνδυνο για τους γαλλικούς τίτλους.
Βασικός καταλύτης της νευρικότητας είναι η πολιτική παράλυση. Η γαλλική κυβέρνηση αδυνατεί να προχωρήσει σε δραστικές δημοσιονομικές περικοπές εν μέσω πολιτικής αβεβαιότητας, την ώρα που η σύγκρουση στο Ιράν επιβαρύνει περαιτέρω την κατάσταση μέσω του αυξημένου ενεργειακού κόστους. Παράλληλα, οι κοινωνικές εντάσεις κλιμακώνονται, με τις πρόσφατες μαθητικές κινητοποιήσεις να εξελίσσονται σε βίαια επεισόδια.
Οι προτάσεις των υποψηφίων και οι ανησυχίες των αγορών
Το πολιτικό σκηνικό επιτείνει την αβεβαιότητα, καθώς οι προτάσεις των επικεφαλής της αντιπολίτευσης διχάζουν τους αναλυτές. Από τη μία πλευρά, η υποψήφια της ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν, προτείνει τη συνταγματική κατοχύρωση ενός «χρυσού κανόνα» για τον περιορισμό του ελλείμματος παράλληλα με μειώσεις φόρων.
Από την άλλη, ο υποψήφιος της άκρας αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν, υποστηρίζει την ακύρωση του 18% του γαλλικού χρέους που κατέχει η κεντρική τράπεζα, μια πρόταση που πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν εξαιρετικά επικίνδυνη για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Φόβοι για ευρύτερη μετάδοση
Αναλυτές επισημαίνουν ότι οι πιέσεις ενδέχεται να μεταδοθούν σε άλλες υψηλά χρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης, με επίκεντρο την Ιταλία. Αν και η σημερινή κρίση διαφέρει από εκείνη της προηγούμενης δεκαετίας —καθώς οι ανεπτυγμένες οικονομίες προσαρμόζονται στο νέο περιβάλλον υψηλότερων επιτοκίων— τα βλέμματα παραμένουν στραμμένα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στο αν θα χρειαστεί να παρέμβει για τη συγκράτηση των πιέσεων.