Η εικόνα της ισοτιμίας στη Σεντζέν: Το Κρεμλίνο πανηγυρίζει τη συμβολική παρουσία του Πούτιν, αλλά τα απτά αποτελέσματα λείπουν

 
πουτιν

Ενημερώθηκε: 20/11/26 - 21:50

Ως επιτυχία για τη διεθνή θέση της Μόσχας παρουσιάζει το Κρεμλίνο την τριμερή συνάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Σι Τζινπίνγκ, που έγινε στις 19 Νοεμβρίου στη Σεντζέν.

Η ρωσική πλευρά επιχειρεί να πείσει ότι η χώρα κάθεται πλέον ως ίσος με τις ΗΠΑ και την Κίνα στο τραπέζι όπου διαμορφώνονται οι παγκόσμιες ισορροπίες, ενώ η ουσία της συνάντησης, όπως προκύπτει από τα δεδομένα, είναι σαφώς πιο περιορισμένη.

Η αφήγηση των κρατικών μέσων

Όπως αναφέρει σε ανάλυσή της η Ντάσα Λιτβίνοβα για το Associated Press, τα ρωσικά κρατικά μέσα και οι αξιωματούχοι μίλησαν για ιστορική καμπή, αν και η συνάντηση δεν απέφερε ουσιαστικά διπλωματικά αποτελέσματα. Βασικό επιχείρημα είναι η εικόνα του Πούτιν δίπλα στους ηγέτες των δύο μεγάλων δυνάμεων, που προβάλλεται ως απόδειξη ότι η προσπάθεια της Δύσης να απομονώσει τη Ρωσία απέτυχε.

Έμφαση δίνεται και στην απουσία των Ευρωπαίων, με τη Μόσχα να υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις για τη διεθνή ασφάλεια λαμβάνονται πια αλλού.

Το πρακτορείο RIA Novosti παρουσίασε τους τρεις ηγέτες ως πρωταγωνιστές μιας προσπάθειας αποτροπής παγκόσμιας κρίσης, ενώ ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Κονσταντίν Κοσάτσεφ έκανε λόγο για κοινή ευθύνη των τριών δυνάμεων.

Ο αναλυτής Φιοντόρ Λουκιάνοφ έγραψε στη Rossiyskaya Gazeta ότι η σύνοδος σηματοδοτεί το τέλος της μεταπολεμικής τάξης, στην οποία κυριαρχούσαν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη ήταν πυλώνας του δυτικού συνασπισμού. Το Russia 1 υπογράμμισε την απουσία των Ευρωπαίων, και ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ ανάρτησε φωτογραφία των τριών ηγετών με ειρωνικό σχόλιο για την Ευρώπη.

Η αφήγηση αυτή παραβλέπει, ωστόσο, ότι η συνάντηση έγινε στο περιθώριο της συνόδου APEC, στην οποία οι ευρωπαϊκές χώρες δεν μετέχουν.

Γενικές διατυπώσεις, καμία συγκεκριμένη συμφωνία

Η κοινή διακήρυξη της Σεντζέν περιλαμβάνει γενικές δεσμεύσεις για μείωση των πυρηνικών κινδύνων, ενεργειακή συνεργασία και μεταρρύθμιση του ΟΗΕ. Οι τρεις ηγέτες συμφώνησαν επίσης σε κοινές θέσεις για τον περιορισμό της δικαιοδοσίας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου έναντι κρατικών αξιωματούχων, κάτι που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τη Μόσχα, αφού εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Πούτιν.

Δεν υπήρξε όμως συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία ούτε δεσμευτικό πλαίσιο για τον περιορισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Ο Ka Sing Chan, στο Reuters Breakingviews, σημειώνει ότι η συνάντηση είχε ισχυρό συμβολισμό, αλλά οι οικονομικές και στρατηγικές διαφορές των τριών χωρών περιορίζουν τα περιθώρια πραγματικής συνεργασίας.

Ουάσιγκτον και Πεκίνο παραμένουν διχασμένες σε εμπόριο και τεχνολογία, ενώ και η ρωσοκινεζική ενεργειακή συνεργασία προσκρούει σε εμπόδια, με τον αγωγό Power of Siberia 2 να μην έχει ακόμη οριστική συμφωνία.

Η Ευρώπη παραμένει στο παιχνίδι

Η εικόνα μιας περιθωριοποιημένης Ευρώπης δεν συμβαδίζει με τις διπλωματικές εξελίξεις. Την ίδια ημέρα, Αμερικανοί απεσταλμένοι συνομίλησαν στο Βερολίνο με Ευρωπαίους αξιωματούχους και τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι για τις εγγυήσεις ασφαλείας και το μέλλον της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με το AP, ο Τραμπ συμμετείχε τηλεφωνικά, ενώ ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι έχει προσκαλέσει Ευρωπαίους εκπροσώπους στη Μόσχα για νέες διαβουλεύσεις.

Η ευρωπαϊκή καχυποψία ενισχύθηκε από την πτώση ρωσικού πυραύλου στην Πολωνία, με τον πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ να μιλά για πιθανή σκόπιμη πρόκληση. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα εξέφρασε την αλληλεγγύη του στη Βαρσοβία, επισημαίνοντας την αντίφαση ανάμεσα στη ρωσική ρητορική για ειρήνη και τη συνέχιση των στρατιωτικών απειλών.

Συμβολισμός χωρίς αντίκρισμα

Η Σεντζέν έδωσε στον Πούτιν την ευκαιρία να εμφανιστεί ως ισότιμος συνομιλητής των δύο ισχυρότερων οικονομικών και στρατιωτικών δυνάμεων του πλανήτη, και για τη Μόσχα εκεί βρίσκεται το κύριο κέρδος, η διεθνής αναγνώριση και η αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας της δυτικής απομόνωσης. Δεν υπήρξαν, όμως, παραχωρήσεις για την Ουκρανία, άρση κυρώσεων ή αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική ασφαλείας.

Αυτό το χάσμα ανάμεσα στον συμβολισμό και τα αποτελέσματα δείχνει το όριο της ρωσικής στρατηγικής: η Μόσχα κάθισε στο ίδιο τραπέζι με την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο, χωρίς να εξασφαλίσει προς το παρόν τις πολιτικές και στρατηγικές παραχωρήσεις που επιδιώκει.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ