Σχεδόν τρία στα τέσσερα νοικοκυριά στην Ελλάδα δεν έχουν παιδιά, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Eurostat που αφορούν το 2025. Συγκεκριμένα, από το σύνολο των 4,055 εκατομμυρίων ελληνικών νοικοκυριών, τα 2,993 εκατομμύρια —δηλαδή το 73,8%— αποτελούνται αποκλειστικά από ενήλικες, ενώ μόλις το 26,2% (1,062 εκατ. νοικοκυριά) περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα τέκνο.
Ακόμη πιο έντονη είναι η εικόνα στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου το ποσοστό των άτεκνων νοικοκυριών αγγίζει το 76,6%. Το μερίδιο των ευρωπαϊκών σπιτιών με παιδιά υποχώρησε στο 23,3% το 2025, επιβεβαιώνοντας μια διαρκή πτωτική τάση την τελευταία δεκαπενταετία — από 26,9% το 2010, σε 25,9% το 2015 και 25% το 2020.

Η εικόνα στην Ελλάδα και η σύγκριση με την Ε.Ε.
Παρά τα υψηλά ποσοστά, η Ελλάδα παραμένει κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά την παρουσία παιδιών στο νοικοκυριό (26,2% έναντι 23,3%).
Από τα 1,062 εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά με τέκνα, σχεδόν τα μισά (46,6% ή 495.000) έχουν ένα παιδί, το 39,4% (418.000) έχουν δύο παιδιά, ενώ μόλις το 14% (149.000) αποτελούν πολύτεκνες ή τρίτεκνες οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά.
Ραγδαία άνοδος για τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά
Τα ευρωπαϊκά δεδομένα αποτυπώνουν παράλληλα μια βαθιά κοινωνική μετατόπιση προς τη μοναχική διαβίωση. Τα νοικοκυριά ενός ενήλικα χωρίς παιδιά αυξήθηκαν στην Ε.Ε. από 33,6% το 2015 σε 37,5% το 2025, με τη Λιθουανία (62,5%), την Εσθονία (53,8%) και τη Φινλανδία (47,9%) να καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά.

Στον αντίποδα, τα παραδοσιακά νοικοκυριά ζευγαριών με παιδιά μειώθηκαν την ίδια δεκαετία από 16,6% σε 14,7%, με τις υψηλότερες επιδόσεις να εντοπίζονται στη Σλοβακία (20,3%), την Κύπρο (19,6%), την Τσεχία (18,4%) και το Λουξεμβούργο (18,3%).
Όσον αφορά τα μονογονεϊκά νοικοκυριά, αυτά αντιστοιχούν στο 3% του ευρωπαϊκού συνόλου, με την Εσθονία να κρατά τα σκήπτρα (9,4%), ακολουθούμενη από τη Λετονία (7%) και την Ιρλανδία (6,9%).
Τέλος, διευκρινίζεται ότι η μεθοδολογία της Eurostat καταγράφει αποκλειστικά τα παιδιά που συγκατοικούν με τους γονείς τους κατά τη χρονική στιγμή της έρευνας και όχι ενήλικα τέκνα που έχουν ανεξαρτητοποιηθεί.