Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την αναζωπύρωση των αντικαθεστωτικών κινητοποιήσεων, η ιρανική ηγεσία έχει μετατρέψει την Τεχεράνη σε «φρούριο». Σύμφωνα με μαρτυρίες στο BBC, νέα σημεία ελέγχου έχουν εγκατασταθεί σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας, ακόμη και μέσα σε οδικές σήραγγες ή κάτω από πεζογέφυρες, ως μέτρο προστασίας από πιθανές επιθέσεις με drones που έχουν ήδη πλήξει κυβερνητικούς στόχους.
Η ένταση είναι έκδηλη, με τις δυνάμεις ασφαλείας να έχουν υποστεί απώλειες σε πρόσφατες συγκρούσεις, ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο για χιλιάδες θύματα στους κόλπους των αμάχων.
Ψηφιακός απομονωτισμός και «μαύρη αγορά» συνδεσιμότητας
Ο πανεθνικός περιορισμός στην πρόσβαση στο διαδίκτυο αποτελεί το ισχυρότερο όπλο της κυβέρνησης για να διακόψει τον συντονισμό των διαδηλωτών. Η αδυναμία χρήσης κρυπτογραφημένων εφαρμογών έχει παραλύσει την ικανότητα οργάνωσης συγκεντρώσεων, αναγκάζοντας τους πολίτες να αναζητήσουν εναλλακτικές:
Starlink: Παρά το γεγονός ότι η χρήση δορυφορικού διαδικτύου διώκεται ποινικά με ποινές φυλάκισης, έχει δημιουργηθεί μια επικίνδυνη «μαύρη αγορά» πώλησης εξοπλισμού και πρόσβασης.
Υψηλό κόστος: Η πρόσβαση στο διαδίκτυο πωλείται μέσω Telegram σε εξαιρετικά υψηλές τιμές (περίπου 6 δολάρια το Gigabyte), δυσβάσταχτες για τον μέσο Ιρανό εργαζόμενο.
Κλίμα εκφοβισμού και προπαγάνδας
Η στρατηγική του καθεστώτος περιλαμβάνει επίσης την ψυχολογική πίεση. Κάτοικοι αναφέρουν ότι αποφεύγουν πλέον τα έντονα χρώματα στα ρούχα τους από φόβο μην προκαλέσουν τις περιπολίες, ενώ η Μονάδα Πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης αποστέλλει μαζικά προειδοποιητικά SMS, απειλώντας τους πολίτες για «σκληρά πλήγματα» εάν συμμετάσχουν σε απόπειρες αποσταθεροποίησης.
Την ίδια στιγμή, οι επίσημες αρχές επιχειρούν να διατηρήσουν ένα «διπλό πρότυπο» επικοινωνίας: ενώ το διαδίκτυο παραμένει κλειστό για τον απλό πολίτη, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν πλατφόρμες όπως το Zoom, ισχυριζόμενοι ότι ενεργούν ως η «φωνή του λαού».
Η τακτική του Ιράν είναι σαφής: η καταστολή στο πεδίο και ο ψηφιακός απομονωτισμός αποτελούν τα κεντρικά εργαλεία για την επιβίωση του καθεστώτος. Παρά τις προσπάθειες για «αποκατάσταση της φωνής της χώρας», η καθημερινότητα στην Τεχεράνη παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στον φόβο της σύλληψης και την αγωνιώδη προσπάθεια για επαφή με τον έξω κόσμο.