Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φαίνεται πως πλέον δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ περί κατάληψης της Γροιλανδίας δεν ήταν απλώς ρητορικές υπερβολές. Όπως επισημαίνει το Politico, στις Βρυξέλλες και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επικρατεί συναγερμός, με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να αναζητούν εσπευσμένα τρόπους για να αποτρέψουν τον Αμερικανό πρόεδρο.
Ευρωπαίος διπλωμάτης, ενήμερος των συζητήσεων, περιέγραψε το κλίμα λέγοντας ότι «η ΕΕ πρέπει να προετοιμαστεί για μια άμεση αναμέτρηση με τον Τραμπ», τονίζοντας πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται αποφασισμένος και επιθετικός. Την ανησυχία ενίσχυσαν οι δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα θέσει το ζήτημα της αγοράς της Γροιλανδίας σε επικείμενες επαφές με τη Δανία. Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος άφησε ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης, αν και υποστήριξε ότι προτιμάται μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων.
Στην Ευρώπη, η κινητοποίηση είναι έντονη. Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό αποκάλυψε ότι Παρίσι, Βερολίνο και Βαρσοβία εξετάζουν κοινή ευρωπαϊκή στάση απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις. «Η Γροιλανδία δεν πωλείται και δεν καταλαμβάνεται», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η ΕΕ οφείλει να ενισχύσει την αποτρεπτική της ισχύ.
Σύμφωνα με το Politico, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και στρατιωτικοί αναλυτές εξετάζουν τέσσερα βασικά σενάρια. Το πρώτο αφορά έναν πολιτικό συμβιβασμό, που θα επέτρεπε στον Τραμπ να παρουσιάσει μια «νίκη», χωρίς να θιγεί ευθέως η κυριαρχία της Δανίας και της Γροιλανδίας. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν αποκλείεται διαμεσολάβηση του ΝΑΤΟ, αλλά και ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Συμμαχίας στην Αρκτική, ώστε να καθησυχαστούν οι αμερικανικές ανησυχίες για τη ρωσική και κινεζική δραστηριότητα.
Το δεύτερο σενάριο εστιάζει στην οικονομική στήριξη της Γροιλανδίας. Η ΕΕ και η Δανία επιδιώκουν να πείσουν τους κατοίκους του νησιού ότι μπορούν να τους προσφέρουν περισσότερα από τις ΗΠΑ, ενισχύοντας τις επενδύσεις σε κοινωνικές υποδομές, υγεία, εκπαίδευση και εξόρυξη πόρων. Σύμφωνα με σχέδια της Κομισιόν, οι ευρωπαϊκές δαπάνες για τη Γροιλανδία αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά μετά το 2028, σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η αμερικανική επιρροή.
Τρίτη επιλογή αποτελούν τα οικονομικά αντίποινα. Η ΕΕ διαθέτει το λεγόμενο «εμπορικό μπαζούκα», ένα εργαλείο που της επιτρέπει να απαντήσει σε πιέσεις με δασμούς και περιορισμούς στο εμπόριο. Ωστόσο, αρκετοί αξιωματούχοι αμφιβάλλουν αν ο Τραμπ θα πειστεί ότι η Ένωση είναι έτοιμη να φτάσει στα άκρα, δεδομένης της εμπειρίας της πρώτης του θητείας.
Το πιο ακραίο και επικίνδυνο σενάριο είναι εκείνο της στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι ευρωπαϊκές επιλογές θα ήταν περιορισμένες. Νομικά, η Δανία θα μπορούσε να υποχρεωθεί να αντιδράσει στρατιωτικά, ενώ δεν αποκλείεται η αποστολή ευρωπαϊκών δυνάμεων στη Γροιλανδία ως αποτρεπτικό μήνυμα. Παρότι μια τέτοια παρουσία δύσκολα θα μπορούσε να σταματήσει τις ΗΠΑ, θα αύξανε το πολιτικό και ανθρώπινο κόστος μιας εισβολής.
Όπως παραδέχονται Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αναλυτές, η υπόθεση της Γροιλανδίας οδηγεί την Ευρώπη σε αχαρτογράφητα νερά. Το διακύβευμα δεν αφορά μόνο ένα αρκτικό νησί, αλλά τα όρια της ευρωατλαντικής σχέσης και το κατά πόσο η ΕΕ μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της ακόμη και απέναντι στον στενότερο σύμμαχό της.