Ο Λίβανος βιώνει μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας του, καθώς η κλιμάκωση του πολέμου μεταξύ του άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ και του Ιράν μετατρέπει τη χώρα σε ένα απέραντο πεδίο βομβαρδισμών.
Με τις ισραηλινές δυνάμεις να εξαπολύουν σφοδρές αεροπορικές επιδρομές και να απειλούν με χερσαία εισβολή, ο απολογισμός σε ανθρώπινες ζωές και ο εκτοπισμός πληθυσμών λαμβάνουν δραματικές διαστάσεις.
Ανθρωπιστική κρίση και διπλωματικό αδιέξοδο
Την τελευταία εβδομάδα, περισσότεροι από 680 άνθρωποι, ανάμεσά τους τουλάχιστον 98 παιδιά, έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή προσφυγική κρίση, με 800.000 Λιβανέζους να έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους. Σε μια κίνηση απόγνωσης, η λιβανέζικη κυβέρνηση ζήτησε:
Άμεση κατάπαυση του πυρός: Με διαμεσολάβηση των ΗΠΑ.
Ενίσχυση του λιβανέζικου στρατού: Με σκοπό τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
Ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ: Μια προοπτική που μέχρι πρότινος θεωρούνταν πολιτικό «ταμπού».
Παρά την έκκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας, το Ισραήλ παραμένει ανένδοτο, απορρίπτοντας κάθε πρόταση διαλόγου. Η στρατηγική του Τελ Αβίβ είναι σαφής: η παρούσα συγκυρία θεωρείται η «χρυσή ευκαιρία» για την οριστική εξόντωση της Χεζμπολάχ και την εμπέδωση της περιφερειακής ισχύος του Ισραήλ.
Ο ρόλος της Γαλλίας και οι περιφερειακές ισορροπίες
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Εμανουέλ Μακρόν επιχειρεί να επαναφέρει τη Γαλλία στο διπλωματικό προσκήνιο. Παρά τον παραγκωνισμό των ευρωπαϊκών δυνάμεων από την αμερικανική στρατηγική, το Παρίσι:
Στέλνει πολεμικά πλοία στη Μεσόγειο για την προστασία συμμάχων.
Πιέζει τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να αποφύγει μια χερσαία εισβολή που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σύγκρουση μεγαλύτερης διάρκειας και από αυτήν με το ίδιο το Ιράν.
Προτείνει τη συνδρομή γαλλικών δυνάμεων για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ένα εγχείρημα που φαντάζει ανέφικτο όσο διαρκούν οι βομβαρδισμοί.
Η Χεζμπολάχ, από την πλευρά της, συνεχίζει να απαντά με μπαράζ ρουκετών και drones, σε έναν «πόλεμο φθοράς» που απειλεί να παρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σε μια ανεξέλεγκτη ανθρωπιστική και οικονομική καταστροφή. Με τις τιμές του πετρελαίου να καλπάζουν και τον κίνδυνο μιας γενικευμένης προσφυγικής κρίσης να βρίσκεται προ των πυλών, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, καθώς ο Λίβανος «καταπίνεται» από τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες των ισχυρών παικτών της περιοχής.