Η ανάδειξη του λιμένα της Αλεξανδρούπολης σε ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας αποτελεί πλέον την αιχμή του δόρατος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Όπως επισημάνθηκε πρόσφατα και σε διεθνές επίπεδο, η περιοχή δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα τοπικό λιμάνι, αλλά ως ένας βαρύνουσας σημασίας κόμβος που συνδέει συνδυαστικά το οδικό, σιδηροδρομικό και αεροπορικό δίκτυο, δημιουργώντας ένα ενιαίο πεδίο αναπτυξιακής δράσης με παγκόσμιο αντίκτυπο.
Το μεγαλεπήβολο «μάστερπλαν» που βρίσκεται σε εξέλιξη εδράζεται στη διέλευση δύο κρίσιμων οδεύσεων που αλλάζουν τα δεδομένα στον παγκόσμιο χάρτη. Η πρώτη αφορά τον Κάθετο Διάδρομο, ο οποίος μέσω του πλωτού τερματικού σταθμού FSRU αποκτά τη δυνατότητα να τροφοδοτεί με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) ολόκληρη την Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η σημασία του έργου αυτού γίνεται ακόμη πιο επιτακτική καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση μετρά αντίστροφα για τον πλήρη τερματισμό των ρωσικών ενεργειακών ροών, που αναμένεται να ολοκληρωθεί οριστικά το φθινόπωρο του 2027. Έτσι, η Ελλάδα προσφέρει μια αξιόπιστη εναλλακτική που φτάνει μέχρι την Ουκρανία, θωρακίζοντας την ήπειρο απέναντι σε ενεργειακούς εκβιασμούς.
Παράλληλα, η Αλεξανδρούπολη εντάσσεται επίσημα στον σχεδιασμό του IMEC, του φιλόδοξου εμπορικού διαδρόμου που στοχεύει να ενώσει την Ινδία και τη Μέση Ανατολή με την Ευρώπη.
Σύμφωνα με τα προσχέδια του Υπερταμείου, το ελληνικό λιμάνι αποτελεί τη «δυτική πύλη» αυτής της νέας οικονομικής αρτηρίας, εκμεταλλευόμενο την ιδανική γεωγραφική θέση της χώρας μας. Αυτή η εξέλιξη, σε συνδυασμό με την έντονη παρουσία του αμερικανικού παράγοντα, μετατρέπει την περιοχή σε μια στρατηγικά ασφαλή πύλη εισόδου και για νατοϊκές μεταφορές, καθιστώντας την Αλεξανδρούπολη σημείο αναφοράς για τη διακίνηση στρατιωτικού υλικού προς την ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Η υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού αποτελεί μια δύσκολη εξίσωση που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και διεθνείς συνεργασίες. Η επερχόμενη σύσκεψη στην Ουάσιγκτον στις 24 Φεβρουαρίου, υπό τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου και τη συμμετοχή κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων, θεωρείται καθοριστική για τον συντονισμό των δικτύων και των ρυθμιστικών αρχών.
Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει ότι η επιτυχία του Κάθετου Διαδρόμου είναι ζήτημα υψίστου εθνικού συμφέροντος, καθώς δεν αναβαθμίζει μόνο τον ρόλο της Ελλάδας ως αξιόπιστου ενεργειακού παίκτη, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει δραστικά τη γεωπολιτική επιρροή της Τουρκίας στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής. Πρόκειται για ένα σύνθετο εγχείρημα με στρατηγικό βάθος, που φιλοδοξεί να καταστήσει την Ελλάδα μόνιμο και απαραίτητο εταίρο στην παγκόσμια αλυσίδα εμπορίου και ενέργειας.