Ενώ το διεθνές διπλωματικό σώμα προετοιμάζεται για έναν κρίσιμο γύρο διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, το Ισραήλ στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα ετοιμότητας για το χειρότερο δυνατό σενάριο.
Ενώ η Ουάσινγκτον αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο περιορισμένων πληγμάτων σε περίπτωση αδιεξόδου, το Ιράν απορρίπτει κάθε έννοια συνθηκολόγησης, επικαλούμενο την ιστορική του αντοχή.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ φέρεται να έχει αναθέσει στον στενό του συνεργάτη, Αλί Λαριτζάνι, κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της κρίσης.
Το Ιράν προειδοποίησε ότι θα θεωρήσει οποιαδήποτε επίθεση στο έδαφός του, ακόμη και «περιορισμένο πλήγμα», ως πράξη επιθετικότητας, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον εντείνει τη στρατιωτική πίεση προς την Τεχεράνη.
Ως πιθανότερο σενάριο περιγράφεται μια σύντομη στρατιωτική εκστρατεία υψηλής έντασης, με στόχο την αποδυνάμωση της πυραυλικής υποδομής του Ιράν και την υπονόμευση της αποτρεπτικής του ισχύος.
Το Ισραήλ επιδιώκει να θωρακίσει τη θέση του στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, οικοδομώντας ένα ισχυρό μέτωπο που θα περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, την Ινδία, την Ελλάδα, την Κύπρο, καθώς και μετριοπαθή αραβικά και αφρικανικά κράτη.
Σε φάση έντονης αστάθειας εισέρχεται η Μέση Ανατολή, με τις εξελίξεις να τρέχουν σε πολλαπλά μέτωπα: αναζωπύρωση φοιτητικών κινητοποιήσεων στο Ιράν, μαζική στρατιωτική ανάπτυξη των Ηνωμένες Πολιτείες από το Ισραήλ έως το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και αποκαλύψεις για εξοπλιστική συμφωνία Τεχεράνης–Μόσχας.
Με τις στρατιωτικές δυνάμεις σε ετοιμότητα και τη διπλωματία να συνεχίζεται, η απόφαση του Αμερικανού προέδρου αναμένεται να κρίνει αν η κρίση θα εκτονωθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή θα οδηγηθεί σε μια νέα, απρόβλεπτη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Από τη μία πλευρά, ο Τραμπ έχει επενδύσει τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο και στρατιωτική ισχύ, γεγονός που καθιστά δύσκολη την υπαναχώρηση χωρίς μια «μεγάλη νίκη». Από την άλλη, η Τεχεράνη αισθάνεται ότι αν παραδώσει πλήρως το πυρηνικό και πυραυλικό της πρόγραμμα, θα χάσει κάθε μέσο αποτροπής και επιβίωσης.
Ο κ. Χάκαμπι υποστήριξε πως το Ισραήλ κατέχει ένα «βιβλικό δικαίωμα» που εκτείνεται σε τεράστια τμήματα της Μέσης Ανατολής — από τον Νείλο έως τον Ευφράτη — σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «θα ήταν μια χαρά αν τα έπαιρναν όλα».
Ενώ στο παρελθόν έχει αποδειχθεί δεξιοτέχνης στην καταστολή εσωτερικών αναταραχών και την απόκρουση ξένων πιέσεων, η τρέχουσα συγκυρία συνθέτει την απόλυτη «τέλεια καταιγίδα» για το καθεστώς του.
Η κίνηση αυτή αντικατοπτρίζει την έντονη ανησυχία των σκανδιναβικών χωρών για την κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή, η οποία καθιστά την παραμονή μικρών στρατιωτικών αποστολών σε εκτεθειμένες θέσεις εξαιρετικά ριψοκίνδυνη.
Μια πολυεπίπεδη συμφωνία για τη μεταφορά φυσικού αερίου στη Συρία, που υπογράφηκε στα τέλη Ιανουαρίου μεταξύ Δαμασκού και Αμάν, φέρνει στο προσκήνιο το εξαιρετικά περίπλοκο ενεργειακό δίκτυο της Ανατολικής Μεσογείου.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν οι ΗΠΑ μπορούν να πλήξουν το Ιράν — αλλά τι ακριβώς επιδιώκουν να πετύχουν και ποιο θα είναι το κόστος μιας σύγκρουσης χωρίς ξεκάθαρο στρατηγικό ορίζοντα.
Κλιμακώνεται η ένταση γύρω από το ενδεχόμενο αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ιράν, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν ταχύτατα τις δυνάμεις τους σε καίρια σημεία της Μέσης Ανατολής και της ευρύτερης περιοχής, σύμφωνα με δημοσιεύματα των The New York Times.
Η ανάπτυξη δυνάμεων στη Μέση Ανατολή έχει φθάσει σε επίπεδο που επιτρέπει στον Τραμπ, να διατάξει στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν ακόμη και εντός του Σαββατοκύριακου,
