Ο εσωτερικός διάλογος στον Λίβανο για τις σχέσεις με το Ισραήλ: Μεταξύ πολιτικού ρεαλισμού και εθνικής στρατηγικής

 
λιβανος και ισραηλ

Ενημερώθηκε: 26/02/26 - 20:52

Η συνεχιζόμενη στρατιωτική αντιπαράθεση στον νότιο Λίβανο έχει πυροδοτήσει έναν πρωτόγνωρο δημόσιο διάλογο στη Βηρυτό σχετικά με το ενδεχόμενο ομαλοποίησης των σχέσεων με το Ισραήλ.

Ενώ οι συγκρούσεις προκαλούν εκτεταμένες καταστροφές, ένα τμήμα της λιβανικής κοινωνίας και του πολιτικού κόσμου αρχίζει να προτάσσει την ανάγκη για μια διπλωματική διέξοδο, παρουσιάζοντας την προσέγγιση με το Τελ Αβίβ ως μια ρεαλιστική λύση για την υπέρβαση των πολλαπλών κρίσεων που ταλανίζουν τη χώρα.

Αυτή η μεταβολή στη ρητορική εκφράζεται μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις γνωστών δημοσιογράφων και πολιτικών προσώπων, οι οποίοι ζητούν την επανεξέταση του ισχύοντος νομικού πλαισίου που απαγορεύει κάθε επαφή με το γειτονικό κράτος.

Οι υποστηρικτές αυτής της τάσης υπογραμμίζουν ότι η αναζήτηση μιας σταθερής σχέσης με το Ισραήλ θα μπορούσε να προσφέρει την απαραίτητη ασφάλεια και οικονομική ανάκαμψη.

Από την άλλη πλευρά, η ανάλυση των γεωπολιτικών δεδομένων στην περιοχή αναδεικνύει σημαντικές προκλήσεις. Η παρούσα ισραηλινή κυβέρνηση, υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, φαίνεται να υιοθετεί μια στρατηγική που εστιάζει στην επέκταση και τον έλεγχο εδαφών, όπως καταδεικνύουν οι χάρτες που παρουσιάστηκαν στον ΟΗΕ και οι δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης για το όραμα του «Μεγάλου Ισραήλ».

Η ιστορική εμπειρία από τη Δυτική Όχθη, όπου οι δεκαετίες διαπραγματεύσεων συνοδεύτηκαν από τη συνεχή επέκταση των οικισμών, χρησιμοποιείται ως επιχείρημα από όσους αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την αποτελεσματικότητα μιας ομαλοποίησης χωρίς ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η συζήτηση στον Λίβανο εξελίσσεται σε μια βαθιά αντιπαράθεση για την ίδια την έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Η νομική αρχιτεκτονική του κράτους παραμένει σταθερά προσανατολισμένη στην ποινικοποίηση των επαφών με το Ισραήλ, αντανακλώντας συλλογικές εμπειρίες προηγούμενων δεκαετιών.

Η επιλογή της μελλοντικής στρατηγικής κατεύθυνσης της χώρας καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για άμεση σταθεροποίηση και στους κινδύνους που απορρέουν από μια ασύμμετρη διπλωματική εμπλοκή σε μια περιοχή που βρίσκεται υπό καθεστώς βίαιου μετασχηματισμού. Η έκβαση αυτού του διαλόγου αναμένεται να καθορίσει όχι μόνο τη διεθνή θέση του Λιβάνου αλλά και την εσωτερική του πολιτική συνοχή.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ