Με αφορμή τη συμπλήρωση 70 ετών διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Αιγύπτου και Κίνας (1956-2026), το Πεκίνο αποτιμά τη συνεργασία του με τον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι ως στρατηγικής σημασίας, αποδίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο στρατιωτικό και πληροφοριακό του υπόβαθρο.
Στους κινεζικούς πολιτικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους, ο Σίσι δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως πολιτικός ηγέτης, αλλά ως εταίρος με «ρεαλιστική» προσέγγιση ισχύος, ικανός να διασφαλίσει σταθερότητα σε μια ιδιαίτερα ασταθή περιφέρεια.
Σύμφωνα με κινεζικές αναλύσεις, η προϋπηρεσία του ως επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών και η θητεία του ως ανώτατου διοικητή των ενόπλων δυνάμεων διαμορφώνουν μια ηγετική φυσιογνωμία που δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια και την κρατική κυριαρχία, αποφεύγοντας ιδεολογικές συμμαχίες. Το Πεκίνο εκτιμά ότι ο Σίσι διατηρεί ισορροπία στις σχέσεις του Καΐρου με την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο, προσφέροντας περιθώριο ελιγμών στην Κίνα χωρίς ευθεία σύγκρουση με τα αμερικανικά συμφέροντα.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη σταθερή προσήλωση της Αιγύπτου στην αρχή της «Μίας Κίνας», καθώς και στη γενικότερη θέση του Καΐρου κατά των παρεμβάσεων σε εσωτερικές υποθέσεις κρατών — μια στάση που ευθυγραμμίζεται με τη ρητορική του Πεκίνου σε διεθνή φόρα.
Ασφάλεια, Σουέζ και Belt and Road
Για την Κίνα, η Αίγυπτος αποτελεί κομβικό κρίκο στην Πρωτοβουλία «Belt and Road», με επίκεντρο τη Διώρυγα του Σουέζ και τη Βιομηχανική Ζώνη TEDA στην Οικονομική Ζώνη της Διώρυγας. Το Πεκίνο θεωρεί ότι το ισχυρό αποτύπωμα ασφαλείας της αιγυπτιακής ηγεσίας εγγυάται την προστασία δισεκατομμυρίων δολαρίων κινεζικών επενδύσεων σε λιμάνια, υποδομές και βιομηχανικά συγκροτήματα, καθώς και τη διασφάλιση θαλάσσιων οδών ζωτικής σημασίας, όπως η Ερυθρά Θάλασσα και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Παράλληλα, η ένταξη της Αιγύπτου ως εταίρου διαλόγου στον Shanghai Cooperation Organisation αντανακλά την κοινή επιδίωξη για ενίσχυση της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Η συνεργασία επεκτείνεται στην ανταλλαγή πληροφοριών για εξτρεμιστικές οργανώσεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν κινεζικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και την Αφρική ή την εσωτερική ασφάλεια της Κίνας.
Στρατιωτική και τεχνολογική σύγκλιση
Η άνοδος του Σίσι στην εξουσία το 2014 σηματοδότησε, σύμφωνα με κινεζικές πηγές, μια «χρυσή δεκαετία» (2014-2024) στις διμερείς σχέσεις, με αναβάθμιση της συνεργασίας σε συνολική στρατηγική εταιρική σχέση. Στο διάστημα αυτό υλοποιήθηκαν μεγάλα έργα με κινεζική συμμετοχή, όπως η επιχειρηματική και χρηματοοικονομική συνοικία της Νέας Διοικητικής Πρωτεύουσας, σιδηροδρομικές υποδομές υψηλής ταχύτητας και ο δορυφόρος EgyptSat-2.
Η αμυντική συνεργασία ενισχύθηκε μέσω κοινών ασκήσεων, όπως οι «Eagles of Civilization 2025», και μέσω διεύρυνσης των εξοπλιστικών επιλογών της Αιγύπτου, στο πλαίσιο της στρατηγικής διαφοροποίησης προμηθευτών πέραν της Δύσης. Το Πεκίνο βλέπει στο Κάιρο μια πύλη για την αφρικανική αγορά, αξιοποιώντας την περιφερειακή επιρροή και τα δίκτυα ασφαλείας της Αιγύπτου.
Γεωπολιτική εξισορρόπηση και BRICS
Η κινεζική πλευρά θεωρεί επίσης ότι ο Σίσι λειτουργεί ως αντίβαρο στη δυτική επιρροή, προωθώντας πολυμερή σχήματα και την ενίσχυση του Παγκόσμιου Νότου. Η ένταξη της Αιγύπτου στους BRICS και στη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα το 2024, με εμφανή κινεζική στήριξη, ερμηνεύεται ως μέρος αυτής της στρατηγικής σύγκλισης.
Συνολικά, κινεζικά think tanks εκτιμούν ότι το πληροφοριακό και στρατιωτικό υπόβαθρο του Σίσι διαμόρφωσε ένα μοντέλο ηγεσίας που συνδυάζει αυστηρό έλεγχο ασφαλείας και οικονομική ανάπτυξη — ένα μοντέλο που το Πεκίνο θεωρεί συμβατό με τη δική του αναπτυξιακή φιλοσοφία. Ενόψει της επετείου του 2026, η Κίνα προσβλέπει στη συνέχιση αυτής της συνεργασίας, με προτεραιότητα τη σταθερότητα, την προστασία επενδύσεων και τη διεύρυνση της γεωοικονομικής της παρουσίας στην περιοχή.