Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, περνά τώρα στην επόμενη φάση του σχεδίου του: τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών. Στόχος του είναι να παραλύσει πλήρως την ιρανική οικονομία, η οποία ήδη δέχεται ισχυρά πλήγματα.
Οι τομείς του χάλυβα και των πετροχημικών έχουν καταρρεύσει, οδηγώντας σε απώλεια άνω του ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας, ενώ τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές απειλούν το 15% του ΑΕΠ της χώρας.
Το «στοίχημα» της Τεχεράνης
Παρά το δεινό οικονομικό κλίμα, το Ιράν δείχνει διατεθειμένο να απορροφήσει τους κραδασμούς. Η ηγεσία της χώρας ποντάρει στο ότι ο Τραμπ θα «κουραστεί» πρώτος, ειδικά αν οι αυξημένες τιμές των καυσίμων προκαλέσουν πολιτικό κόστος στις ΗΠΑ ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου.
Η Τεχεράνη έχει ήδη προνοήσει, στέλνοντας δεξαμενόπλοια με 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου σε διεθνή ύδατα, ώστε να έχει αποθέματα για τους επόμενους μήνες.
Μια παγκόσμια οικονομία σε ομηρία
Η αντιπαράθεση αυτή δεν αφορά μόνο τις δύο χώρες, αλλά προκαλεί παγκόσμιο σοκ:
Κράτη του Κόλπου: Οικονομική παράλυση, με το Κατάρ να απειλείται με συρρίκνωση 13%.
Ευρώπη & Ασία: Ελλείψεις καυσίμων στα αεροδρόμια και δελτίο στην ενέργεια.
Αφρική: Περιορισμοί στη διάθεση βενζίνης.
Οι στρατιωτικοί κίνδυνοι και ο «αστάθμητος παράγων» Κίνα
Αν και η ναυτική υπεροχή των ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ είναι αδιαμφισβήτητη (με το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln και 18 αντιτορπιλικά), οι κίνδυνοι παραμένουν:
Ασύμμετρη απειλή: Ιρανικά drones και πύραυλοι μπορούν να στοχεύσουν αμερικανικά πλοία σε περιορισμένο γεωγραφικό χώρο.
Δεύτερο μέτωπο: Πιθανή ενεργοποίηση των Χούθι στην Υεμένη για επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα.
Κίνα: Το Πεκίνο διαθέτει 55 πλοία στην περιοχή και έχει ήδη καταδικάσει τον αποκλεισμό. Μια πιθανή άρνηση κινεζικού σκάφους να συμμορφωθεί με τον αποκλεισμό θα έθετε τον Τραμπ προ ενός επικίνδυνου διλήμματος: χρήση βίας ή υποχώρηση;
Η ιστορία δείχνει ότι οι αποκλεισμοί σπάνια αποδίδουν γρήγορα. Το ερώτημα πλέον είναι ποιος διαθέτει το υψηλότερο «όριο πόνου»: ο Λευκός Οίκος, που φοβάται την κάλπη, ή το Ιράν, που έχει μάθει να επιβιώνει σε συνθήκες απομόνωσης;