Σε μια δριμεία καταγγελία προχώρησαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF), στηλιτεύοντας την εκκωφαντική απουσία πολιτικής βούλησης για τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Γενεύη, ο πρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης, Τζαβίντ Αμπντελμονέιμ, έκανε λόγο για μια παταγώδη πολιτική αποτυχία που αφήνει εκατομμύρια αμάχους στο έλεος της βίας και της πείνας, ενώ υπογράμμισε ότι η διεθνής κοινότητα φαίνεται να έχει αποστρέψει το βλέμμα της από μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις του πλανήτη.
Ο πόλεμος, που μαίνεται πλέον για περισσότερα από τρία χρόνια ανάμεσα στις τακτικές ένοπλες δυνάμεις και τους παραστρατιωτικούς των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης, έχει μετατρέψει τη χώρα σε πεδίο απόλυτης ατιμωρησίας. Παρά τον τεράστιο αριθμό των θυμάτων και τον ξεριζωμό εκατομμυρίων ανθρώπων, η χρηματοδότηση για την ανθρωπιστική βοήθεια στερεύει επικίνδυνα.
Ο κ. Αμπντελμονέιμ επισήμανε ότι, αν και η MSF δεν εξαρτάται άμεσα από κρατικά κονδύλια, η κατάρρευση του ευρύτερου υγειονομικού «οικοσυστήματος» λόγω των περικοπών επηρεάζει μοιραία και τη δική τους δράση, αφήνοντας τεράστια κενά που είναι αδύνατον να καλυφθούν από μία μόνο οργάνωση.
Η κατάσταση στο Νταρφούρ περιγράφεται ως δραματική, με την περιοχή της Ταουίλα να αποτελεί το επίκεντρο μιας ανθρωπιστικής τραγωδίας. Εκεί, εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένοι παλεύουν καθημερινά με την πείνα και τη δίψα, συχνά περιοριζόμενοι σε ένα μόλις γεύμα την ημέρα.
Η έλλειψη πόρων οδήγησε πρόσφατα στη διακοπή της λειτουργίας 47 κέντρων υγείας στο κεντρικό Νταρφούρ, με αποτέλεσμα να αναζωπυρωθούν επιδημίες ιλαράς, μηνιγγίτιδας και διφθερίτιδας. Είναι ασθένειες που θα μπορούσαν να προληφθούν με εμβολιασμό, όμως στην παρούσα φάση σκοτώνουν παιδιά καθημερινά λόγω της διεθνούς ολιγωρίας και των εφοδιαστικών δυσκολιών που επιτείνονται από τις παράλληλες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.
Πέρα από την έλλειψη πόρων, οι MSF καταγγέλλουν και τη στοχευμένη βία κατά των υγειονομικών δομών, η οποία έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Με σχεδόν 200 καταγεγραμμένες επιθέσεις σε νοσοκομεία και κλινικές από την έναρξη του πολέμου, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό εργάζεται υπό καθεστώς διαρκούς τρόμου.
Οι υγειονομικοί φορείς έχουν μετατραπεί σε στόχους, γεγονός που καθιστά την παροχή βοήθειας μια επικίνδυνη αποστολή, την ώρα που οι ανάγκες του σουδανικού λαού για επιβίωση παραμένουν μεγαλύτερες από ποτέ.