Αυτό που αλλάζει την ισορροπία στην Αν. Μεσόγειο είναι η προοπτική να δημιουργηθεί από το Αιγαίο μέχρι το Ισραήλ ένα στρατηγικό δίκτυο στο οποίο Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ θα βλέπουν νωρίτερα, θα γνωρίζουν περισσότερα και -αν χρειαστεί- θα μπορούν να αντιδρούν ταχύτερα!
Μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ ενισχύει στρατιωτικούς σχηματισμούς με αντικειμενικά επιθετικό προσανατολισμό απέναντι σε μία άλλη χώρα-μέλος της Συμμαχίας και στα ζωτικά συμφέροντα δύο κρατών-μελών της ΕΕ: Ελλάδας και Κύπρου.
Τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα οικοδομεί στα Κατεχόμενα μια πολύ πιο σύνθετη στρατιωτική υποδομή, η οποία περιλαμβάνει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συστήματα αεράμυνας, ραντάρ και σχεδιασμό ναυτικών εγκαταστάσεων.
Η Άγκυρα γνωρίζει, ότι απέναντί της δεν βρίσκεται μόνο μια ισχυρή πολεμική μηχανή, αλλά ένα κράτος που έχει αποδείξει ότι διαθέτει τη βούληση να χρησιμοποιήσει την ισχύ του.
Για την Τουρκία το ερώτημα πλέον δεν είναι αν βρίσκεται στο αμερικανικό ραντάρ, αλλά αν ο Ερντογάν θα εγκαταλείψει τις υπόγειες οικονομικές διαδρομές με το Ιράν πριν η Ουάσιγκτον περάσει από τις προειδοποιήσεις στις κυρώσεις.
Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ -και κυρίως ανάμεσα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου- έχουν για την Ελλάδα πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια ακόμη κρίση στη Μέση Ανατολή.
Η ισραηλινή επίθεση στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία δεν είναι μία ακόμη επιδρομή στον μακρύ κατάλογο των ισραηλινών επιχειρήσεων επί συριακού εδάφους.
Η πιθανή ένταξη της Αιγύπτου στο Σύμφωνο της Μέκκας επανέρχεται πλέον στο προσκήνιο, όχι ως μια θεωρητική υπόθεση, αλλά ως ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα για τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που επιχειρείται να διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή
Η ελληνοτουρκική προσέγγιση είχε νόημα όσο δημιουργούσε χρόνο και χώρο για διάλογο χωρίς προκλήσεις. Δεν μπορεί όμως να μετατραπεί σε μηχανισμό αυτοπεριορισμού της Ελλάδας.
Τα θαλάσσια πάρκα που εξήγγειλε η Άγκυρα λειτουργούν ως κρίκος μιας ευρύτερης αλυσίδας, στο πλαίσιο της νομοθετικής θεσμοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» που ετοιμάζει η Τουρκία.
Υπάρχουν φορές, που ένα δημοσίευμα στον Τύπο μιας άλλης χώρας αξίζει προσοχής, όχι τόσο για τις πληροφορίες που περιέχει, όσο επειδή αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα αυτή διαβάζει τις δικές μας αδυναμίες.
Οι σχεδόν καθημερινές, πλέον, πτήσεις τουρκικών F-16 πάνω από τη Λευκωσία προκαλούν εύλογη ανησυχία, αλλά και προβληματισμό, καθώς τείνει να μετατραπεί σε νέα κανονικότητα.
Η συμφωνία αμοιβαίας άμυνας Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν ενδέχεται να αποδειχθεί μόνο η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής αναδιάταξης.
Η υπογραφή στη Μέκκα του τριμερούς αμυντικού συμφώνου μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν δεν είναι μία ακόμη περιφερειακή συμφωνία συνεργασίας.
Μια ποινική υπόθεση, που εκδικάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ίσως να μην αποτελούσε, εκ πρώτης όψεως, αντικείμενο ιδιαίτερου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος
Η πρόσφατη αποκάλυψη του Nordic Monitor, σύμφωνα με την οποία ύποπτος με διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα φέρεται να συνδεόταν με σχέδιο επίθεσης εναντίον Αμερικανών στρατιωτών σε βάση στην Τουρκία, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη υπόθεση τρομοκρατίας.
