Σε μια κίνηση υψηλού γεωπολιτικού συμβολισμού και ουσίας, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη στο Πεκίνο, επιδιώκοντας να κεφαλαιοποιήσει τη στρατηγική του σχέση με τον Σι Τζινπίνγκ.
Η χρονική συγκυρία της άφιξης του Κρεμλίνου στην κινεζική πρωτεύουσα την Τρίτη δεν είναι τυχαία, καθώς λαμβάνει χώρα αμέσως μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στην Ουάσιγκτον για το ποιος διατηρεί τα πραγματικά πρωτεία στις σχέσεις με την Κίνα.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι για τον Πούτιν, η εδραίωση των συμμαχιών στην Ανατολή αποτελεί όρο επιβίωσης, καθώς η Μόσχα επιχειρεί να αντισταθμίσει την πίεση του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη και να εξασφαλίσει διπλωματική κάλυψη για τις εδαφικές της βλέψεις στην Ουκρανία.
Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρίσκονται τρεις κρίσιμοι πυλώνες:
Γεωπολιτική υπεροχή: Ο Πούτιν επιδιώκει να επαναβεβαιώσει ότι η Ρωσία παραμένει ο ακλόνητος στρατηγικός εταίρος του Πεκίνου, «υπενθυμίζοντας» στις ΗΠΑ τη γεωγραφική και πολιτική εγγύτητα των δύο δυνάμεων.
Ενεργειακό «παζάρι» με ασυμμετρία: Αποκομμένη από τις ευρωπαϊκές αγορές λόγω των διεθνών κυρώσεων, η Ρωσία εξαρτάται ζωτικά από την ασιατική αγορά. Ο Ρώσος πρόεδρος πιέζει για την έγκριση του αγωγού «Power of Siberia 2», ο οποίος θα διπλασίαζε τις εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου προς την Κίνα μέσω Μογγολίας. Ωστόσο, το Πεκίνο, έχοντας διαφοροποιήσει τις πηγές του και διαθέτοντας ισχυρά αποθέματα, καθυστερεί συστηματικά τις υπογραφές, εκμεταλλευόμενο την άνεση χρόνου που διαθέτει.
Εμπορική εξάρτηση: Μετά την πλήρη ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κίνα έχει αναδειχθεί στον κορυφαίο εμπορικό εταίρο της Ρωσίας, με τον όγκο των συναλλαγών να έχει διπλασιαστεί την τελευταία τετραετία. Το Κρεμλίνο προσβλέπει στο Πεκίνο για την αποκλειστική προμήθεια τεχνολογίας, βιομηχανικών εξαρτημάτων και καταναλωτικών αγαθών.
Παρά τις δηλώσεις Πούτιν για «απεριόριστο δυναμικό» των διμερών σχέσεων, η οικονομική πραγματικότητα δείχνει ότι η Μόσχα προσέρχεται στις διαπραγματεύσεις από θέση αυξανόμενης ανάγκης, την ώρα που η Κίνα κρατά τα κλειδιά της ενεργειακής και οικονομικής της ανάσας.