Τρία χρόνια μετά την έναρξη ενός καταστροφικού εμφυλίου πολέμου, το Σουδάν βρίσκεται πλέον σε κατάσταση de facto διχοτόμησης, με τα πεδία των μαχών να έχουν παγιωθεί σε μια εδαφική διαίρεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Οι επίσημες ένοπλες δυνάμεις (SAF) υπό τον στρατηγό Αλ Μπουρχάν ελέγχουν το βόρειο, ανατολικό και κεντρικό τμήμα της χώρας, ενώ οι παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) του «Χεμεντί» κυριαρχούν στο Νταρφούρ και το Κορντοφάν.
Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις και των δύο πλευρών για την προστασία της εθνικής ενότητας, η ύπαρξη αντίπαλων κυβερνήσεων, χωριστών οικονομικών δομών και διαφορετικών εθνικών εξετάσεων στα σχολεία καθιστά την επανένωση της χώρας ολοένα και πιο δύσκολη.
Η προοπτική ενός επίσημου διαμελισμού, δεκαπέντε χρόνια μετά την απόσχιση του Νοτίου Σουδάν, προβάλλει πλέον ως μια πιθανή αλλά επικίνδυνη εξέλιξη. Η ιστορία του Νοτίου Σουδάν αποτελεί ένα ηχηρό μάθημα, καθώς η ανεξαρτητοποίησή του το 2011 απέτυχε να φέρει τη σταθερότητα, οδηγώντας αντ' αυτού σε έναν νέο κύκλο εσωτερικής βίας και διαφθοράς. Η διχοτόμηση του Σουδάν σήμερα θα δημιουργούσε δύο οικονομικά ανίσχυρα κράτη: η πλευρά των SAF θα διατηρούσε τον έλεγχο των λιμανιών στην Ερυθρά Θάλασσα και των υποδομών, αλλά θα έχανε την πρόσβαση σε κρίσιμους φυσικούς πόρους, ενώ η πλευρά των RSF θα ήλεγχε την παραγωγή πετρελαίου και χρυσού χωρίς όμως να διαθέτει διέξοδο εξαγωγής, παραμένοντας εγκλωβισμένη σε παράνομα δίκτυα λαθρεμπορίου.
Επιπλέον, η επίσημη αναγνώριση ενός κράτους υπό τον έλεγχο των RSF θα αποτελούσε καταδίκη για τις μη αραβικές κοινότητες του Νταρφούρ, οι οποίες έχουν ήδη υποστεί γενοκτονία. Σε περιφερειακό επίπεδο, μια τέτοια διάσπαση θα μπορούσε να προκαλέσει ντόμινο αποσταθεροποίησης σε γειτονικές χώρες όπως το Τσαντ, η Αιθιοπία και η Ερυθραία, ενώ θα στραγγάλιζε οικονομικά το Νότιο Σουδάν, του οποίου η επιβίωση εξαρτάται από τους αγωγούς που διασχίζουν το βορρά. Η λύση στο Σουδάν δεν μπορεί να είναι ο διαμελισμός, ο οποίος απλώς μεταθέτει τη σύγκρουση, αλλά η οικοδόμηση μιας συμπεριληπτικής διακυβέρνησης που θα αντιμετωπίζει τις ρίζες της περιθωριοποίησης και θα θέτει προϋποθέσεις λογοδοσίας για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν.