Μια στρατηγική υποχώρηση με στόχο την αμερικανική εξοπλιστική αναβάθμιση φαίνεται πως επέλεξε η Άγκυρα, καθώς δημοσίευμα-βόμβα της τουρκικής εφημερίδας Hurriyet αποκαλύπτει ότι βρέθηκε η χρυσή τομή για το ακανθώδες ζήτημα της ρωσικής αεράμυνας.
Μια νέα φόρμουλα για την υπέρβαση του μακροχρόνιου αδιεξόδου στις σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας φέρνει στο φως της δημοσιότητας η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Hürriyet
Οι NYT αποκαλύπτουν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αναμένεται να ενημερώσει τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την πρόθεσή του να επανεντάξει την Τουρκία στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, ανοίγοντας τον δρόμο για την προμήθεια των αεροσκαφών
Η τουρκική πλευρά παρακολουθεί στενά την παρουσία του Ισραήλ από τη Συρία μέχρι την Αλεξανδρούπολη και, ανάλογα με τη στάση που θα τηρήσει η Ουάσιγκτον, σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της, στις οποίες περιλαμβάνεται και η προώθηση του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, σκεπτικισμός καταγράφεται και για τη στάση της ΕΕ, η οποία μέσω πρόσφατων επισκέψεων κορυφαίων αξιωματούχων (Κάλας, Κος, Μπρούνερ) δείχνει να αναζητά ένα μοντέλο σχέσεων με την Άγκυρα όπου οι αμυντικές προτεραιότητες διαχωρίζονται πλήρως από την ενταξιακή της πορεία.
Βασικός στόχος της Άγκυρας είναι η ενίσχυση της αμυντικής της βιομηχανίας, η προώθηση των εξαγωγών όπλων και, κυρίως, η επανένταξή της στο πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35.
Η πρόσφατη αναχαίτιση ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου πάνω από τον τουρκικό εναέριο χώρο από δυνάμεις του ΝΑΤΟ —η τέταρτη μέσα σε έναν μήνα— υπογραμμίζει με τον πιο εμφατικό τρόπο τη συνεχιζόμενη εξάρτηση της Άγκυρας από τους συμμάχους της για την αντιβαλλιστική της προστασία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Μιλιέτ, η λεγόμενη «διπλωματία των ηγετών» σε συνδυασμό με τις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές ισορροπίες έχουν επιταχύνει τις προσπάθειες για εξεύρεση λύσης, με στόχο την άρση των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA και την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35.
Ακόμη και στο ακραία θεωρητικό σενάριο όπου όλα τα εμπόδια ξεπερνιούνται, η Τουρκία θα μπορούσε να παραλάβει F-35 μετά από 8 έως 10 χρόνια, επιστρέφοντας στην ουρά παραγωγής. Μέχρι τότε, ο Τραμπ δεν θα βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, γεγονός που καθιστά κάθε σημερινή υπόσχεση εύθραυστη.
Το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως εργαλείο άμυνας, αλλά ως πρόβλημα που δεσμεύει στρατηγικά την τουρκική εξωτερική και αμυντική πολιτική.
Το θέμα έθεσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στο Τουρκμενιστάν την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με πληροφορίες του πρακτορείου Bloomberg
Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία φαίνεται να κινείται σε δύο παράλληλους άξονες: αφενός να διατηρήσει ανοιχτό τον δίαυλο με τις ΗΠΑ για τα F-35 και τις κυρώσεις, αφετέρου να ενισχύσει την αεροπορική της ισχύ με ενδιάμεσες λύσεις, μέχρι να ξεκαθαρίσει οριστικά το στρατηγικό της αποτύπωμα στον αέρα.
Η στρατηγική, η οποία συνδυάζει την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των γειτόνων της με την αναζήτηση προνομιακής μεταχείρισης από τους συμμάχους, αποδεικνύει ότι ο αναθεωρητισμός και η αδιαλλαξία παραμένουν ο κεντρικός άξονας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Ερντογάν.
Το έγγραφο υπογραμμίζει τη διπλή στρατηγική της Άγκυρας, παραθέτοντας ως ενδεικτικά παραδείγματα «την αγορά του συστήματος S-400 από τη Ρωσία» και τις συνεχείς διαφοροποιήσεις της στα θέματα Μέσης Ανατολής.