Σύμφωνα με ανάλυση του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), το Κρεμλίνο επιχειρεί να παγιδεύσει τη νέα αμερικανική κυβέρνηση σε ένα παιχνίδι οικονομικών και εξοπλιστικών ανταλλαγμάτων, με μοναδικό στόχο την πλήρη παράδοση της περιφέρειας του Ντονέτσκ.
Η Μόσχα, χρησιμοποιώντας «εργαλειακά» τη διπλωματία, προσπαθεί να κερδίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ό,τι δεν κατάφερε να καταλάβει στο πεδίο των μαχών, παρουσιάζοντας τις παράλογες εδαφικές απαιτήσεις της ως «μετριοπαθή» στάση.
Η στρατηγική του «οικονομικού δολώματος»
Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, προωθεί την ιδέα διμερών εμπορικών συμφωνιών με τις ΗΠΑ, επιδιώκοντας να δελεάσει τον Ντόναλντ Τραμπ με προοπτικές οικονομικής συνεργασίας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια προσπάθεια της Ρωσίας να αναγνωριστεί ως ισότιμη υπερδύναμη και να αποκλείσει την Ευρώπη από τις συνομιλίες, εξαναγκάζοντας το Κίεβο σε στρατηγικά επιζήμιες υποχωρήσεις.
Το «αγκάθι» του Ντονέτσκ και η μάχη για το νερό
Το βασικό σημείο τριβής παραμένει ο έλεγχος των περίπου 5.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων του Ντονέτσκ που κατέχουν οι Ουκρανοί. Η σημασία της περιοχής είναι διπλή:
- Στρατηγική και Συμβολική: Περιλαμβάνει πόλεις-σύμβολα όπως η Σλοβιάνσκ, ενώ η απώλεια των οχυρώσεων εκεί θα άφηνε την Ουκρανία ανυπεράσπιστη σε μελλοντικές επιθέσεις.
- Ζήτημα Επιβίωσης: Η Ρωσία καίγεται για τον έλεγχο του καναλιού Siverskyi Donets–Donbas, καθώς οι κατεχόμενες περιοχές αντιμετωπίζουν δραματική έλλειψη νερού.
Η «γέφυρα» των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι
Παρά το γεγονός ότι ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Μάρκο Ρούμπιο, περιέγραψε το Ντονέτσκ ως το μοναδικό εμπόδιο για την ειρήνη, το ISW προειδοποιεί ότι η υποχώρηση της Ουκρανίας στο συγκεκριμένο ζήτημα θα αποτελούσε ιστορικό σφάλμα. Η Μόσχα εμφανίζεται έτοιμη για διαπραγματεύσεις στις 4 και 5 Φεβρουαρίου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όμως οι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο Πούτιν δεν αναζητά συμβιβασμό, αλλά την πλήρη επιβολή των όρων του, μετατρέποντας μια εδαφική απώλεια σε προπαγανδιστικό θρίαμβο της «Ρωσικής Άνοιξης».