Η αντίληψη της συλλογικής σχέσης με τη γη αποτελεί θεμέλιο της ταυτότητας των Ινουίτ, οι οποίοι, με αφορμή τις διεθνείς εντάσεις γύρω από τη Γροιλανδία, επαναλαμβάνουν ότι η αρκτική γη δεν αποτελεί αντικείμενο ιδιοκτησίας. Ύστερα από τρεις αιώνες αποικιοκρατίας, η αρχή αυτή έχει θεσμοθετηθεί: οι κάτοικοι μπορούν να κατέχουν κατοικίες, όχι όμως το έδαφος πάνω στο οποίο αυτές είναι χτισμένες.
Στο μικρό χωριό Καπισίλιτ, κοντά στο Νούουκ, ο 74χρονος Κααλίρακ Ρίνγκστεντ περιγράφει αυτή τη φιλοσοφία ως αυτονόητη. Όπως λέει, οι Ινουίτ μεγάλωσαν με την ιδέα ότι η γη μπορεί μόνο να ενοικιαστεί, καθώς ανήκει συλλογικά σε όλους. Γι’ αυτό και η συζήτηση περί «αγοράς» της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ μοιάζει παράδοξη στους ντόπιους.
Το Καπισίλιτ είναι ένας απομονωμένος οικισμός με ελάχιστες υποδομές: σχολείο, παντοπωλείο, έναν μικρό χώρο υγιεινής και ένα δωμάτιο πρώτων βοηθειών. Η αποβάθρα λειτουργεί ως ζωτική σύνδεση με τον έξω κόσμο, φέρνοντας εφόδια από το Νούουκ και αποτελώντας αφετηρία για ψάρεμα και κυνήγι. Οι κάτοικοι μιλούν για μια «ελεύθερη ζωή στη φύση», χωρίς περιορισμούς μετακίνησης, αλλά με σκληρές συνθήκες, ιδιαίτερα τον χειμώνα.
Η Γροιλανδία βρέθηκε πρόσφατα στο παγκόσμιο προσκήνιο όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τον έλεγχο του νησιού, επικαλούμενος λόγους ασφάλειας και πρόσβασης σε ορυκτό πλούτο. Αν και ο ίδιος έχει πλέον αποσύρει τα σενάρια βίαιης κατάληψης, δηλώνοντας ότι εξασφάλισε αμερικανική πρόσβαση μέσω συμφωνιών, πολλές λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς. Στο Καπισίλιτ, πάντως, οι κάτοικοι παρακολουθούν τις εξελίξεις από απόσταση, με προτεραιότητα την καθημερινή επιβίωση.
Νομικοί στη Γροιλανδία επισημαίνουν ότι δεν υφίσταται ιδιωτική κυριότητα γης. Το δικαίωμα αφορά αποκλειστικά τη χρήση του χώρου όπου βρίσκεται το σπίτι. Περίπου το 90% των 57.000 κατοίκων του νησιού είναι αυτόχθονες Ινουίτ, με παρουσία που εκτείνεται σχεδόν μια χιλιετία. Για πολλούς, η γη δεν «ανήκει» σε κανέναν· οι άνθρωποι είναι απλώς προσωρινοί διαχειριστές της, υπεύθυνοι να τη διαφυλάξουν για τις επόμενες γενιές.
Ωστόσο, η επιβίωση των μικρών κοινοτήτων απειλείται. Οι νέοι φεύγουν προς τα αστικά κέντρα για εκπαίδευση και εργασία, τα σχολεία αδειάζουν και οι οικισμοί συρρικνώνονται. Στο Καπισίλιτ έχουν απομείνει μόλις λίγες δεκάδες κάτοικοι, ενώ νέα εξοχικά για εύπορους κατοίκους του Νούουκ παραμένουν κλειστά τον χειμώνα.
Παρά τις δυσκολίες, πολλοί δηλώνουν αποφασισμένοι να μείνουν. Για τους Ινουίτ, η Γροιλανδία δεν είναι απλώς τόπος κατοικίας, αλλά στοιχείο ταυτότητας. Όπως λένε, δεν είναι ιδιοκτήτες της γης – είναι μέρος της. Στο μεταξύ, ο βασιλιάς της Δανίας Φρειδερίκος αναμένεται να επισκεφθεί τη Γροιλανδία στα μέσα Φεβρουαρίου, σε μια επίσκεψη με έντονο συμβολισμό εν μέσω των διεθνών εξελίξεων.