Η αυξανόμενη ένταση στα Στενά του Ορμούζ, με διαδοχικές επιθέσεις σε εμπορικά πλοία, φέρνει στο προσκήνιο τις αδυναμίες της αμερικανικής στρατηγικής έναντι του Ιράν. Η πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ για συγκρότηση ναυτικών συνοδειών, σε συνδυασμό με την περιορισμένη ανταπόκριση των συμμάχων, αποκαλύπτει έλλειμμα συντονισμού και σχεδιασμού για τη διαχείριση της κρίσης.
Ανάλυση του Guardian επισημαίνει ότι η Ουάσινγκτον εμφανίζεται χωρίς σαφές πλάνο, αιφνιδιασμένη από τις συνέπειες των επιλογών της. Παρά τη συμμετοχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε επιθέσεις κατά του Ιράν, δεν υπήρξε επαρκής μέριμνα για την προστασία της εμπορικής ναυσιπλοΐας, κρίσιμης για τη διεθνή οικονομία.
Το Ιράν, αξιοποιώντας ασύμμετρες τακτικές, απάντησε με επιθέσεις σε πλοία, απειλές σε θαλάσσιες οδούς και χρήση drones, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον που δυσκολεύει την αντιμετώπιση με συμβατικά μέσα. Μέσα σε δύο εβδομάδες, τουλάχιστον 16 πλοία έχουν δεχθεί πλήγματα, οδηγώντας ναυτιλιακές εταιρείες στην αποφυγή της περιοχής και εντείνοντας την ανησυχία για την ενεργειακή ασφάλεια.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, οι αμερικανικές δυνάμεις επικεντρώνονται σε στοχευμένα πλήγματα, χωρίς όμως να εξουδετερώνουν πλήρως την απειλή χαμηλής έντασης. Παράλληλα, η προστασία των δεξαμενόπλοιων αποδεικνύεται ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς απαιτεί σημαντικούς πόρους για περιορισμένο αποτέλεσμα.
Η διεθνής ανταπόκριση παραμένει υποτονική. Η Ιαπωνία επικαλείται νομικά εμπόδια, η Κίνα αποφεύγει δημόσια τοποθέτηση, ενώ ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζονται επιφυλακτικές ως προς την άμεση εμπλοκή. Παρά τις συζητήσεις για ενίσχυση της αποστολής EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα, δεν υπάρχει προς το παρόν πρόθεση επέκτασης στα Στενά του Ορμούζ.
Το κλίμα επιβαρύνεται περαιτέρω από τις πιέσεις Τραμπ προς τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, οι οποίες προκαλούν πολιτικές τριβές και αμφισβητήσεις για τον ρόλο της Συμμαχίας εκτός των γεωγραφικών της ορίων.
Συνολικά, η κρίση αναδεικνύει βαθύτερα προβλήματα στρατηγικού σχεδιασμού. Η έλλειψη μιας συνεκτικής αμερικανικής προσέγγισης δυσχεραίνει όχι μόνο τη διαχείριση της κατάστασης, αλλά και τη διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής διεθνούς απάντησης.