Έναν σχεδόν μήνα μετά την επίσημη έναρξη της κατάπαυσης του πυρός στις 17 Απριλίου, η πραγματικότητα στο νότιο Λίβανο παραμένει εφιαλτική, αποδεικνύοντας ότι η συμφωνία υφίσταται μόνο στα χαρτιά.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της τραγωδίας, καθώς οι νεκροί έχουν ήδη φτάσει τους 380, ανάμεσά τους 22 παιδιά, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 1.100.
Η καθημερινότητα των πολιτών συντίθεται από τον διαρκή ήχο των εκρήξεων, με τον ισραηλινό στρατό να ισοπεδώνει συστηματικά ολόκληρα χωριά, όπως το Κφαρ Κίλα και το Κφαρουμέν, στο πλαίσιο της δημιουργίας μιας ελεγχόμενης «ζώνης ασφαλείας» στα βόρεια σύνορά του.
Η κατάσταση εμφανίζεται ιδιαίτερα έκρυθμη στην πόλη της Ναμπατίγια, η οποία δέχεται σφοδρά αεροπορικά πλήγματα τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας έντονους φόβους για επικείμενη χερσαία εισβολή.
Ο Δήμαρχος της πόλης, Άμπας Φαχρεντίν, καταγγέλλει ότι οι βομβαρδισμοί δεν περιορίζονται σε στρατιωτικούς στόχους, αλλά πλήττουν εμπορικά κέντρα και δημόσιες υποδομές, αφήνοντας πίσω τους μόνο ερείπια και προκαλώντας σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα και βασικά αγαθά.
Η πόλη κουβαλά ήδη βαριές μνήμες από τις συγκρούσεις του Οκτωβρίου του 2024, όταν ο τότε δήμαρχος και μέλη του δημοτικού συμβουλίου είχαν χάσει τη ζωή τους σε αντίστοιχο πλήγμα.
Στο στρατιωτικό πεδίο, η ένταση συντηρείται αμείωτη, καθώς η Χεζμπολά συνεχίζει να εξαπολύει ρουκέτες και drones εναντίον ισραηλινών στρατιωτικών θέσεων, ενεργοποιώντας διαρκώς τις σειρήνες στο βόρειο Ισραήλ. Από την πλευρά του, ο Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Σάι Γκαλ ξεκαθαρίζει ότι οι επιχειρήσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν, αλλά θα επεκταθούν μέχρι την πλήρη εξάλειψη της απειλής και τον οριστικό αφοπλισμό της Χεζμπολά, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των Ισραηλινών πολιτών.
Μέσα σε αυτό το κλίμα γενικευμένης βίας, η ανθρωπιστική κρίση βαθαίνει και επεκτείνεται ακόμη και σε περιοχές που δεν εμπλέκονται άμεσα στις εχθροπραξίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μικρό χριστιανικό χωριό Ντέιρμιμας, γνωστό για την παραγωγή ελαιολάδου, οι κάτοικοι του οποίου εκπέμπουν σήμα κινδύνου λόγω των συνεχών διακοπών στην υδροδότηση.
Καθώς οι δύο πλευρές οδεύουν προς έναν τρίτο γύρο διπλωματικών συνομιλιών, οι ελπίδες των κατοίκων του νοτίου Λιβάνου για μια ουσιαστική και αξιοπρεπή ειρήνη συρρικνώνονται, με την πεποίθηση ότι η διεθνής νομιμότητα και τα αναγνωρισμένα σύνορα έχουν παραβιαστεί πλήρως.