Οι σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών στον Περσικό Κόλπο φαίνεται να «πλησιάζουν σταδιακά» σε πιο ενεργό εμπλοκή στη σύγκρουση με το Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, καθώς οι εντεινόμενες ιρανικές επιθέσεις ασκούν έντονες πιέσεις στις οικονομίες της περιοχής και ενισχύουν τον φόβο για μακροχρόνιο έλεγχο της Τεχεράνης στα Στενά του Ορμούζ.
Όπως σημειώνεται, οι κινήσεις των χωρών του Κόλπου δεν συνιστούν ακόμη άμεση στρατιωτική συμμετοχή, ωστόσο «ενισχύουν την ικανότητα της Ουάσιγκτον να διεξάγει αεροπορικές επιδρομές» και διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο πίεσης προς την ιρανική οικονομία.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στη στάση της Σαουδικής Αραβίας, η οποία φέρεται να συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της βάσης «Βασιλιάς Φαχντ» από αμερικανικές δυνάμεις, σηματοδοτώντας «σαφή μεταστροφή» σε σχέση με την προηγούμενη άρνησή της να εμπλακεί σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Η αλλαγή αυτή συνδέεται με τις επιθέσεις που δέχθηκε η χώρα σε ενεργειακές υποδομές και στην πρωτεύουσα Ριάντ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο διάδοχος του θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν βρίσκεται «κοντά στη λήψη απόφασης» για συμμετοχή σε επιδρομές, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Φαϊσάλ μπιν Φαρχάν προειδοποίησε ότι «η υπομονή της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις δεν είναι απεριόριστη».
Την ίδια ώρα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εντείνουν την οικονομική πίεση, προχωρώντας σε κλείσιμο ιδρυμάτων που συνδέονται με το Ιράν, στο πλαίσιο, όπως αναφέρεται, «εκστρατείας που στοχεύει περιουσιακά στοιχεία των Φρουρών της Επανάστασης». Παράλληλα, εξετάζεται το ενδεχόμενο «παγώματος δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ιρανικά περιουσιακά στοιχεία», κίνηση που θα μπορούσε να περιορίσει την πρόσβαση της Τεχεράνης σε διεθνή κεφάλαια.
Παρά τις επίσημες διαψεύσεις περί άμεσης εμπλοκής, το δημοσίευμα επισημαίνει ότι υπάρχουν ενδείξεις για «μη ανακοινωμένο ρόλο» των χωρών της περιοχής. Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά σε εκτοξεύσεις πυραύλων από το Μπαχρέιν προς το Ιράν, καθώς και σε επιθέσεις που δέχθηκαν αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού σε σαουδαραβική βάση.
Η εικόνα που διαμορφώνεται καταδεικνύει μια σταδιακή αλλά σαφή μετατόπιση των χωρών του Κόλπου προς πιο ενεργή στάση, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης έντασης και γεωπολιτικής ρευστότητας.