Την ώρα που η Ουάσιγκτον αναζητά τρόπους να αποδυναμώσει το καθεστώς του Ιράν, η Τουρκία, αν και σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, εμφανίζεται να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, επιχειρώντας να στηρίξει και να διατηρήσει στην εξουσία την ιρανική θεοκρατία.
Οι πρόσφατες διπλωματικές διεργασίες γύρω από τις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν θεωρούνται ευνοϊκές για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, σύμφωνα με αναλυτές, ακολουθεί μια τακτική καθυστερήσεων με στόχο να αποτραπεί ενδεχόμενη στρατιωτική παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών ή του Ισραήλ κατά της Τεχεράνης, μετά τη βίαιη καταστολή των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων στο Ιράν.
Παρότι ο Τούρκος πρόεδρος προβάλλει τον κίνδυνο «περιφερειακής αποσταθεροποίησης», η πραγματική του επιδίωξη φαίνεται να είναι η επιβίωση του ιρανικού καθεστώτος και η αποτροπή της ανάδυσης ενός δημοκρατικού κράτους στο Ιράν, το οποίο θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί με τη Δύση και να ανατρέψει τις περιφερειακές φιλοδοξίες της Άγκυρας.
Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία, μαζί με το Κατάρ και την Αίγυπτο, φέρεται να έχει προτείνει ένα τριετές μεταβατικό σχήμα, βάσει του οποίου το Ιράν θα περιόριζε τον εμπλουτισμό ουρανίου, τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων και τη στρατιωτική υποστήριξη προς συμμάχους του στην περιοχή. Ωστόσο, μια τέτοια συμφωνία εκτιμάται ότι δεν θα βελτίωνε την κατάσταση του ιρανικού λαού, ενώ θα εξασφάλιζε τη σταθερότητα του καθεστώτος, επιτρέποντάς του να κερδίσει πολύτιμο χρόνο.
Η Άγκυρα επιμένει στον ρόλο του διαμεσολαβητή, όμως η στάση της προκαλεί επιφυλάξεις στην Ουάσιγκτον. Ευρωπαϊκές χώρες έχουν χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης τρομοκρατική οργάνωση λόγω της αιματηρής καταστολής των διαδηλώσεων, την ώρα που ο Ερντογάν επαίνεσε την ιρανική ηγεσία για τον τρόπο διαχείρισης των ταραχών, υιοθετώντας ουσιαστικά το αφήγημα της Τεχεράνης.
Παρά τη μεταφορά των συνομιλιών από την Τουρκία στο Ομάν, κατόπιν ιρανικού αιτήματος, η Άγκυρα συνεχίζει να επιδιώκει ενεργό ρόλο, ακόμα και προτείνοντας τη φύλαξη μέρους του εμπλουτισμένου ιρανικού ουρανίου σε τουρκικό έδαφος. Η πρόταση αυτή παρουσιάζεται ως μέτρο αποκλιμάκωσης, ωστόσο αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από αμερικανικής πλευράς.
Σύμφωνα με αναλυτές, ο πρόεδρος της Τουρκίας θεωρεί ότι ένα αποδυναμωμένο αλλά όχι ανατραπέν ιρανικό καθεστώς εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά του, καθώς διατηρεί σε πίεση το Ισραήλ μέσω οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ και η Χαμάς, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στην Άγκυρα να ενισχύει τη γεωπολιτική της επιρροή.
Σε μια περίοδο που η περιφερειακή ισχύς του Ιράν έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα, μια καθοριστική επέμβαση κατά της ιρανικής ηγεσίας θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει ριζικά τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Αντίθετα, η διατήρηση ενός «τραυματισμένου» καθεστώτος στην Τεχεράνη φαίνεται να αποτελεί, για την Τουρκία, το πλέον λειτουργικό σενάριο — ακόμη κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις επιδιώξεις των δυτικών συμμάχων της.