Σε τροχιά πολεμικής προπαρασκευής εισέρχεται η Τουρκία, καθώς η προοπτική αμερικανικών πληγμάτων κατά του Ιράν φέρνει την Άγκυρα αντιμέτωπη με τον εφιάλτη μιας νέας, ανεξέλεγκτης προσφυγικής κρίσης.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Bloomberg, η κυβέρνηση Ερντογάν έχει επικαιροποιήσει τα σχέδια έκτακτης ανάγκης, στα οποία περιλαμβάνεται πλέον το ακραίο σενάριο εισβολής του τουρκικού στρατού σε ιρανικό έδαφος για τη δημιουργία «νεκρής ζώνης» (buffer zone).
Το δόγμα της «κλειστής πόρτας» και το προηγούμενο της Συρίας
Αποφασισμένη να μην επαναλάβει την πολιτική των «ανοιχτών θυρών» του συριακού εμφυλίου, που οδήγησε εκατομμύρια πρόσφυγες στο εσωτερικό της, η Άγκυρα σχεδιάζει να μεταφέρει το «τείχος» προστασίας της εντός της ιρανικής επικράτειας. Η στρατηγική αυτή, που παρουσιάστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών σε απόρρητη ενημέρωση βουλευτών, προβλέπει την ανακοπή των κυμάτων εκτοπισμένων (κυρίως Αφγανών και Πακιστανών που ζουν στο Ιράν) πριν καν πλησιάσουν τα τουρκικά σύνορα.
Ωστόσο, αναλυτές υπενθυμίζουν με νόημα ότι η αντίστοιχη «νεκρή ζώνη» που δημιούργησε η Τουρκία στη Συρία χρησιμοποιήθηκε ως προγεφύρωμα για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό ακραίων ισλαμιστικών ομάδων, οι οποίες στη συνέχεια επιχείρησαν να ελέγξουν την εξουσία στη γειτονική χώρα.
Συναγερμός για αμερικανικό πλήγμα τον Μάρτιο
Οι τουρκικές προετοιμασίες επιταχύνονται καθώς η Ουάσιγκτον συγκεντρώνει ισχυρές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει θέσει τις αρχές Μαρτίου ως ορόσημο για μια πυρηνική συμφωνία, προειδοποιώντας με «περιορισμένα πλήγματα» σε περίπτωση ιρανικής άρνησης. Η Άγκυρα εκτιμά ότι ένα τέτοιο χτύπημα θα προκαλέσει «κενό εξουσίας» στην Τεχεράνη, γεγονός που θα αποτελέσει το πράσινο φως για την είσοδο των τουρκικών δυνάμεων στο Ιράν.
Οχυρωμένα σύνορα 560 χιλιομέτρων
Ήδη, η μεθόριος Τουρκίας-Ιράν θυμίζει φρούριο, με τσιμεντένια τείχη και πύργους επιτήρησης σε μια έκταση 560 χιλιομέτρων. Με την τουρκική οικονομία να κλονίζεται από τον πληθωρισμό, η ηγεσία της χώρας θεωρεί ότι οποιαδήποτε νέα προσφυγική εισροή θα αποτελούσε «χαριστική βολή» για την εσωτερική σταθερότητα, καθιστώντας τη στρατιωτική λύση στην ιρανική πλευρά των συνόρων ως τη μόνη «ρεαλιστική» επιλογή.