ημαντικά στοιχεία για τη δράση και το οικονομικό αποτύπωμα των Φρουρών της Επανάστασης στην Ελλάδα φέρνει στο φως ρεπορτάζ του Γιάννη Σουλιώτη στον ΣΚΑΪ, αποκαλύπτοντας ένα εκτεταμένο και πολυεπίπεδο δίκτυο δραστηριοτήτων.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, έχουν καταγραφεί τρεις περιπτώσεις κατάσχεσης φορτίων με υλικά διττής χρήσης –στρατιωτικής και εμπορικής– στο λιμάνι του Πειραιά την περίοδο 2023–2025. Σε μία από αυτές, εντοπίστηκε κοντέινερ από την Κίνα που περιείχε ράβδους τιτανίου και εξειδικευμένο εξοπλισμό επεξεργασίας, τα οποία, σύμφωνα με τις αρχές, προορίζονταν για την κατασκευή βαλλιστικών και πυρηνικών όπλων στο Ιράν.
Ανάλογη υπόθεση καταγράφηκε το 2024 με κατάσχεση 23 τόνων ρητίνης, επίσης προερχόμενης από την Κίνα, με τελικό παραλήπτη εταιρεία στον Λίβανο που φέρεται να συνδέεται με τη Χεζμπολάχ. Το 2025, οι αρχές προχώρησαν σε νέα κατάσχεση εξοπλισμού επεξεργασίας τιτανίου, ο οποίος είχε δηλωμένο προορισμό το Πακιστάν, αλλά, σύμφωνα με την έρευνα, κατευθυνόταν στο Ιράν. Τα συγκεκριμένα φορτία παραμένουν δεσμευμένα στον Πειραιά, εν αναμονή δικαστικών αποφάσεων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εμπλοκή ναυτιλιακής εταιρείας με έδρα τον Πειραιά, η οποία φέρεται να σχετίζεται με χρηματοδότηση των Φρουρών της Επανάστασης. Στο πλαίσιο αυτό, το πλοίο «Brilliance» έχει βρεθεί στο επίκεντρο κυρώσεων από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, καθώς φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για μεταφορά φορτίων από το Ιράν, με τα έσοδα να κατευθύνονται προς το συγκεκριμένο δίκτυο.
Παράλληλα, οι αρχές εντόπισαν δραστηριότητα ιρανικής τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας, η οποία, σύμφωνα με απόφαση δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων το 2025, φέρεται να παρείχε χρηματοδοτική υποστήριξη σε συνδεδεμένες οντότητες.
Τέλος, υπό διερεύνηση βρίσκονται και περιπτώσεις ξεπλύματος χρήματος μέσω επενδύσεων σε ακίνητα, τόσο στην Αττική όσο και στην Κρήτη, με εμπλοκή εταιρειών που συνδέονται με ιρανικά κεφάλαια.
Το σύνολο των στοιχείων σκιαγραφεί ένα σύνθετο δίκτυο δραστηριοτήτων που εκτείνεται από τη διακίνηση υλικών μέχρι τη χρηματοδότηση και τη νομιμοποίηση εσόδων, αναδεικνύοντας τη σημασία της Ελλάδας ως κόμβου σε ευρύτερες γεωπολιτικές και οικονομικές διαδρομές.